زمین گیری داعش در"نبل" و "الزهرا"؛ طلیعه پیروزی مدافعین آل الله
آزاد سازی "نبل" و "الزهرا" مرهون فداکاری مدافعین حرم آل الله و مردم مظلوم این منطقه اشغالی بود که لبخندی ابدی را بر لبان "حسن رزاقی " یکی از شهدای مدافع این منطقه گذاشت ، قطعا این پیروزی بزرگ طلیعه روشنی در راستای رهایی کامل سوریه از سلطه کفار داعشی خواهد بود.
به گزارش خبرگزاری حیات، "نبل" و "الزهراء" در 20 کیلومتری حومه شمالی حلب و 40 کیلومتری مرز ترکیه در مسیر "حلب ــ اعزاز" در شمال سوریه قرار دارند، این دو شهر در بیست و سوم ژوئیه سال 2012 میلادی توسط گروههای سلفی وهابی تکفیری وابسته به گروه تروریستی "القاعده" و در رأس آنها گروه "جبهة النصرة" هدف حمله قرار گرفته و به صورت کامل به محاصره در آمدند، شهرهای النبل والزهرا به مدت سه سال و نیم در محاصره تروریست ها قرارداشتند، پس از پیشروهای ارتش سوریه و نیروهای مقاومت در جبهههای شهر حلب و پاکسازی شمال شهرک «باشکوی» و روستاهای «دویرالزیتون» و «تل جبین» هدف نهایی بر شکستن محاصره این دو شهرک شیعه نشین قرار گرفت و نیروهای ارتش سوریه و مردمی پس از چند روز درگیری شدید توانستند با شکستن محاصره این دو شهر بر تمام مناطق آن تسلط یابند و در نهایت شهرهای النبل و الزهراء در سوریه 14 بهمن 1394 آزاد شدند.اکثر ساکنان دو شهر نبل و الزهرا، که حدود 50 تا 70 هزار نفر برآورد میشوند، شیعه 12 امامی هستند. این شیعیان و دیگر ساکنان شهرکهای آزاد شده، عملا نشان دادند که با «مقاومت» میتوان به پیروزیهای بزرگ دست یافت.علت اینکه رسانهها محاصره چهار ساله نبل و الزهرا را بزرگترین محاصره تاریخ نام دادهاند، علاوه بر طولانی بودن این محاصره، به فشار و ظلمی مربوط میشود که ساکنان آنها طی این مدت تحمل کردهاند؛ از آنجا که این مردم مظلوم در قلب مناطق اشغالی و در مجاورت مرزهای ترکیه (به عنوان بزرگترین حامی مالی و تسلیحاتی تروریستها) قرار داشتند، مجبور بودند که با دستهای خالی و شکمهای گرسنه و حتی دسترسی نداشتن به آب کافی مقاومت کنند و میدانستند که تسلیم شدن یعنی، مرگ به دست تکفیریهای داعش.در شکستن محاصره "نبل" و "الزهرا" به عنوان دو شهرک شیعه نشین تعداد زیادی از مدافعین ایرانی حرم آل الله به درجه والای شهادت نائل آمدند ، عظمت عملیات «نصر2» که در روز آزاد سازی شهرهای «نبل» و «الزهرا» به اوج خود رسید ، تأثیر تعیین کننده ای در روند تحولات نظامی و سیاسی سوریه داشت.*یا همه داعشی ها را می کشم یا کشته می شوم ستار اورنگ یکی از مدافع حرم 53 ساله و شهید آزاد سازی "نبل" و "الزهرا" بود که در تاریخ 16 بهمن 94 به فیض شهادت نائل آمد.
امین اورنگ پسر این شهید در گفتگو با خبرنگار این خبرگزاری با بیان این که پدرم سابقه حضور 70 ماهه در جبهه های دفاع مقدس را داشت، گفت : او جانباز 25 درصد و بازنشسته سپاه بود، اصرار زیادی داشت که به سوریه برود ولی دوستانش به این دلیل که می دانستند اگر پدرم برود پشت خط نمی ماند به او می گفتند نرو، مادرم هم چند باری گفت که شما خانواده داری و ما به تو نیاز داریم ولی او به شوخی می گفت که من می روم یا همه داعشی ها را می کشم و یا کشته می شوم. وی با تاکید بر این که انگیزه شهید اورنگ دفاع از حرم زینبی و تبعیت از ولایت فقیه بود تصریح کرد: پدرم حدوداً 7 دی ماه بود که به سوریه رفت و پس از چهل روز 16 بهمن ماه 94 به شهادت رسید، او در جریان عملیات آزاد سازی "نبل" و "الزهرا" هنگام تردد از یک کوچه مورد اصابت تیر یک تک تیرانداز به ناحیه کمرش قرار گرفته و به شهادت میرسد ، هم اکنون مزارش در شهر خودش کهکلویه و بویر احمد روستای نقاره خانه است .اورنگ افزود: پدرم وصیت نامه داشته و داخل کیفش گذاشته بود ولی ساختمان محل اقامتشان در سوریه بر اثر خمپاره منفجر شده و آن کیف و وصیت نامه از بین رفت.وی در خصوص سیره اخلاقی شهید اورنگ گفت: او بسیار به خانواده اهمیت می داد و بسیار خوش اخلاق و خنده رو بود، به نماز اول وقت بسیار اهمیت می داد و تابع ولایت فقیه بود .اورنگ با تاکید بر این که پدرم آرزوی شهادت داشت اظهارداشت: ما دلتنگ او هستیم ولی تنها دلگرمی خانواده شهادت پدرم در این مسیر ا لهی است و من و برادرانم نیز در صورت فراهم شدن شرایط ، راه پدر را ادامه خواهیم داد .*لبخندی ابدی بر لبان شهید مدافع حرم حسن رزاقی یکی از شهدای آزاد سازی "نبل" و "الزهرا" که آوازه اش در میان خانواده شهدا و رسانه ها پیچید شهید حسن رزاقی بود که هنگام تدفین پیکرش خنده ای بر لبانش بود و این خنده زمان آرامیدن در خانه ابدی بیشتر و بیشتر می شد و تصاویر آن در رسانه ها به نمایش گذاشته شد، حدیثه رزاقی دختر این شهید بزرگواردر گفتگو با این خبرگزاری با بیان این که پدرم 17 روز در سوریه مدافع حرم بود گفت : او متولد 20 اسفند 1344 بود ، 24 دی ماه 94 به سوریه رفت و 12 بهمن 1394 نیز در "نبل" و "الزهرا" به شهادت رسید.وی ادامه داد : پدرم سال 1362 به سپاه رفت و زمانی که قصد رفتن به سوریه داشت بازنشسته شده بود، او همیشه می گفت که اگر ده سال دیگر در کشور جنگ اتفاق بیفتد دیگر توان رفتن ندارم بنابراین باید اکنون که توان بدنی و سلامتی دارم به سوریه بروم، پدرم بسیار منظم، مقید به نماز اول وقت و یاری دهنده فقرا بود.
این دختر شهید مدافع حرم با تاکید براین که پدرم تابع ولایت فقیه بود و در مقابل کشور و حرم آل الله احساس مسئولیت می کرد خاطرنشان ساخت : آزاد سازی منطقه "نبل" و "الزهرا" بسیار حیاتی و مهم بود و پدرم نیز به دلیل تخصصش در مهندسی جنگ در آن منطقه فعال بود، تا این که زمانی که در حال ساخت خاکریز در آن قسمت بوده از بولدوزر پیاده شده و مورد هدف تک تیرانداز قرار می گیرد و در نهایت در بیمارستان صحرایی به شهادت می رسد.وی ادامه داد : هنگامی که پیکر پدرم را دیدیم بسیار آرامش خاطر پیدا کردیم زیرا لبخندی بر لبانش بود که در هنگام آرامیدن در خانه ابدی این لبخند بیشتر شده بود، که تصاویر آن در رسانه ها نیز به نمایش گذاشته شد ، او وصیت نامه ای هم داشت ولی متاسفانه هنوز آن را پیدا نکرده ایم.گفتنی است با تکمیل حلقه های پیروزی در سوریه، دیری نخواهد پایید که تروریست ها و حامیانشان طعم تلخ شکست نهایی را خواهند چشید. آزادی نبل و الزهرا طلیعه پیروزی بزرگ و بازگشت ثبات و امنیت به سوریه است. پس از آن، دمشق به عنوان یک جبهه کلیدی در محور مقاومت، قوی تر از گذشته ایفای نقش خواهد کرد.انتهای پیام/